parenting

Zabawy andrzejkowe dla dzieci

zabawy andrzejkowe

Zabawy andrzejkowe – co lubią najmłodsi?

Zabawy andrzejkowe to tradycja, którą z powodzeniem można zaproponować także naszym dzieciom. Wystarczy odpowiednio dostosować je do wieku oraz zapewnić odpowiednie bezpieczeństwo. Najważniejsze, aby zabawy te odbywały się w gronie rówieśniczym lub w gronie rodzinnym. Tak, tak – nam jako rodzicom też przyda się odrobina rozrywki.

Lanie wosku

Zabawy andrzejkowe nie mogą odbyć się bez… lania wosku! Tu jednak konieczna będzie opieka i nadzór dorosłych, ponieważ roztopiony wosk może zrobić krzywdę. Połamane kawałki świecy – najlepiej białej – rozpuszczamy w rondelku z dobrym i wygodnym uchwytem. Niewielką ilość roztopionego wosku powoli i delikatnie wylewamy do miski z zimną wodą. Dodatkową atrakcją będzie klucz, przez którego dziurkę powinien wylewać się wosk. Jeżeli nasi podopieczni są na tyle mali, że zwykły klucz z dużą dziurką nie będzie wygodny, wytnijcie taki klucz z grubej tektury i owińcie zwykłą folią aluminiową. Zapewniam – zrobi wrażenie! Potem w świetle świecy i lub lampki sprawdzacie na ścianie cień uzyskanego kształtu. Cała reszta zależy od naszej wyobraźni. Anioł oznacza dobrą wiadomość, gwiazda – szczęście, serce – wielką miłość… itd.

Ciasteczka z wróżbą

Na niedużych karteczkach można zapisać trwałym atramentem (zwykły długopis jest idealny) kilkanaście wróżb, najlepiej zrozumiałych dla dzieci i zabawnych. Karteczki umieszczamy wewnątrz ciasteczek zrobionych z kruchego ciasta (przepis poniżej) lub gotowego ciasta francuskiego. Ciasteczka można upiec dzień wcześniej w ilości wystarczającej dla całej grupy biorącej udział w zabawie.
Do ciasteczek potrzebujemy: 270 g mąki, 90 g cukru pudru, 1 łyżkę cukru waniliowego, 3 jajka, po łyżce oleju i wody. Składniki trzeba zagnieść, a następnie rozwałkować ciasto. Wycinamy niewielkie trójkąty i z karteczką wewnątrz robimy z ciasta nieduże rogaliki. Pieczemy ok. 15-20 minut w rozgrzanym do 180 stopni piekarniku. Na koniec, dla ozdoby, posypujemy cukrem pudrem.

Kim będę w przyszłości?

Ta zabawa wymaga nieco zaangażowania. Do kartonu lub worka/nieprzezroczystej torby wkładamy różne przedmioty, które są kojarzone z określonymi zawodami: szczotka do włosów – dla fryzjera, śrubokręt – dla elektryka, nożyczki – dla krawca, strzykawka – dla lekarza lub pielęgniarki itp. Ten, kto wylosuje dany przedmiot, musi pokazać, jak się go używa oraz opowiedzieć coś o tym zawodzie.

Plany matrymonialne

Jedną z najstarszych i najbardziej powszechnych wróżb jest zabawa z „wychodzącymi” butami. Kolejno układamy buty na wybranym odcinku, a ten, do kogo należał but, który pierwszy „wyszedł” z pokoju – także pierwszy spośród uczestników zabawy zmieni stan cywilny.

Pod poduszką

Karteczki z imionami męskimi dla dziewcząt i kobiecymi dla chłopców kładło się kiedyś pod poduszką, aby rano wyciągnąć jedną z nich. I na tej karteczce miało być imię tej osoby, która stanie się żoną lub mężem. Nie trzeba czekać do rana – takie karteczki w dwóch osobnych pojemnikach (np. w miseczkach) można losować wieczorem. Można także wykorzystać wielkie papierowe serca, na których odwrocie będą zapisane imiona dziewcząt lub chłopców. Uczestnik zabawy bierze igłę i w odpowiednim sercu robi wkłucie – na jakie imię trafi, osoba o tym imieniu jest mu pisana.

Ruch, ruch, ruch

Zabawy andrzejkowe wymagają skupienia i przestrzegania kolejności. Nie zapominajmy więc, że dzieci to wulkany energii, którym zawsze i do wszystkiego się spieszy, a zwykłe oczekiwanie jest po prostu nudne. Zadbajmy o to, aby pomiędzy wróżbami były także elementy tańca, zabawy ruchowe, znane np. z przedszkola, można także zainscenizować mini-teatrzyk, w którym akcja idzie na żywioł, bez żadnego scenariusza. Ważne jest, aby żadne dziecko się nie nudziło i aby do różnych wróżb czy zabaw ustalać zmienną kolejność , zapewniając dzieciom równy dostęp do zabawy.

Przeczytaj również

Brak komentarzy

Zostaw odpowiedź